ÜÇ AYET

İnsan; yaratılmışların en güzeli, en özenle seçilmişi ve kâinatın yaratılma sebebidir. İnsan, âlemin/kâinatın özüdür. Özün ve öze ait olanın birbirlerinden ayrı düşünülmemesi gerekmektedir. İnsan, kâinat ve insana indirilmiş olan kitap birbirinin tamamlayıcısıdır. Bu bütünlük içerisinde kitap, yaratıcı ile insan arasında aracı olma niteliği taşımaktadır. 

“İnsan, kâinat ve kitap” insanın okuması gereken üç ayettir. İnsan; bu üç ayetten ilk olarak insanı, sonra onun açıklayıcısı olan kitabı ve bu iki ayetin yansımaları olan kâinat ayetini hakikat pınarından bir katre nasiplenebilmek için okuması gerekmektedir. 

Kâinat kitabın, kitap ise insanın tefsiridir. 

İnsana bu dünyaya gelmekle birtakım sorumluluklar verilmektedir. Bu sorumluluklar insana kitap/Kur’an-ı Kerim aracılığı ile aktarılmaktadır. Bu durumda insanın, kitabın gösterdiği yolun izini sürerek hakikat arayışında olması gerekmektedir. Hakikate ulaşmak için ise insanın öncelikle kendini bilmesi gerekmektedir.  

İnsanın kendini tanıması, kâinatı tanımasıdır. İnsanın; önce kendinde, sonra kitapta ve en sonunda kâinattaki her şeyde Yaratıcının/Allah’ın tecellisini görmesi gerekmektedir. Yaratılanların ardındaki yaratıcıyı tefekkür edebilmek bütüne ulaşabilmeyi mümkün kılmaktadır.