RÜZGÂR

Hak Teala’nın yeryüzünde üç tane tecellisi bulunmaktadır: Toprak, su ve rüzgâr. Toprak, varlığı/canlılığı mayalayandır. Su, varlığı/canlılığı birleştirendir. Rüzgâr ise varlığı/canlılığı dengeleyendir. Rüzgâr, toprak ile suyu buluşturarak köprü vazifesi görmektedir. Varlığı dengeleyen, sıfırlayandır. Varlığı birliğe getiren su, varlığı birliğe getireni sevk edici olan rüzgârdır. Toprak ise varlığı mayalayan, dönüştürendir. Rüzgâr; toprağa varabilmek, mayalanmak gayesi taşımaktadır. Toprağın doğurganlığı için suya, bereketin ortaya çıkması için ise rüzgâra ihtiyaç vardır. 

Rüzgâr; esen, temas eden şeydir. Kadim gelenekte rüzgâr genellikle rahmeti, nadiren de felaketi/gazabı temsil etmektedir. Rüzgârın yoğunluğuna göre ya güç ortaya çıkmakta ya da El-Latif olanın esmasına müteakip rahmet, şefkat ve muhabbet ortaya çıkmaktadır. Burası ise rüzgârın taşıyıcı, dölleyici, aktarıcı olma vasfını vermektedir. O halde rüzgâr; taşıyıcı, aktaran, vesiledir. 

Rüzgârın hareketi döngüsel ve süreklidir. Eskiye yenileme özelliğini veren şey tabiatta rüzgârdır. Rüzgârın esmesiyle birlikte varlık kendini dengeye getirmektedir. İnsan, rüzgârın letafet kısmını istemektedir, oraya hayrandır ve orayı aramaktadır. Bu, insanın fıtratında vardır. Burayı hatırladığında iman, unuttuğunda inkâr olmaktadır. 

Adalet ve denge yalnızca insana has değil kâinata da hastır. Rüzgârın dengeleyici özelliği ile kâinatta adalet sağlanmaktadır. İnsan, kendindeki adaleti ise nefes ile sağlamaktadır. İnsanda nefes ne ise varlıkta rüzgâr odur. Kâinattaki rüzgârın, insandaki izdüşümü nefestir. Gönülde olan daima nefes yardımıyla canlanmaktadır. Dile gelmek, gönülle irtibat kurulduğunda ve gönle indiğinde gerçekleşmektedir. Bir şeyin gönle nasıl indiği, rüzgârın izdüşümü olan nefeste saklıdır.